Storythai

FANFIC-SUJU: The devil

ACTOR: Donghae-Hyukjae

RATE: NC-17

AUTHOR: kim-ryeokate

STATUS: 4

DATE: 10/11/07

คุณเคยเห็นปีศาจในคราบมนุษย์รึเปล่า..? ปีศาจที่ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนก็มีแต่ความซวยมาเยือน ปีศาจที่นำความพังพินาศมาให้คุณ.. ปีศาจที่ถูกทอดทิ้งตนนี้..

แกมันตัวปีศาจ! ตั้งแต่แกเกิดมาชั้นก็มีแต่ล้มเหลว..ออกไปจากบ้านเดี๋ยวนี้..ไอ้ตัวมาร!!

คำพูดของผู้ให้กำเนิดในวันนั้นผมยังจำมันได้ดีมันเป็นฝันร้ายที่ฝันวนซ้ำๆกันไปมาไม่เพียงแต่ความฝันนี้จะทำให้ผมเกลียดตัวเอง..แต่ความฝันนี้ก็ทำให้ผมเป็นเฉกเช่นทุกวันนี้เช่นกัน..

หัวหน้าครับ..พวกนั้นไม่ยอมทำตามกฎของคลับเราจะจัดการยังไงดีครับ

ซ้อมให้ตายหรือถ้ามันยอมยกมือขอชีวิตค่อยปล่อยมันไป

เรื่องแบบนี้มันเกิดได้ทุกวันแหละครับมันเป็นเรื่องธรรมดา..ผมเป็นหัวหน้าคลับแห่งหนึ่งที่เป็นคนคอยควบคุมดูแลความเรียบร้อยของที่นี่ขอเพียงผมสั่ง..ทุกอย่างก็จะเป็นไปตามนั้น ผมก้าวเดินไปยังหลังคลับเพื่อไปตรวจดูความเรียบร้อยของลูกน้องที่กำลังซ้อมพวกที่ชอบหาเรื่องใส่ตัว..จนกระทั่ง

ตุบ  เสียงดังของใครบางคนที่มรุดตัวลงไปที่พื้นตรงหน้าผมดังขัดจังหวะที่ผมก้าวเดิน ผมก้มลงมองคนที่พื้นที่คุกเข่าช้าๆก็พบเด็กนักเรียน ม. ปลาย คนหนึ่งไหล่สั่นไปตามแรงสะอื้นของตัวเอง ผมที่ปรกใบหน้าทำให้ผมมองหน้าไม่ชัดนัก

มีอะไร ผมถามขึ้นสั้นๆ

ได้โปรดปล่อยพี่ชายผมเถอะนะฮะพี่ฮันกยองไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยพี่เค้าเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก..ปล่อยพี่ชายผมได้มั้ยฮะ เด็กคนนั้นพูดจบก็เงยหน้าที่เปรอะไปด้วยน้ำตาขึ้นมามองผมทำให้ผมเห็นใบหน้านั้นชัดเจน

ดวงตาประกายสดใสกับริมฝีปากสีชมพูสด รูปหน้าที่น่ารักนั้นกำลังจับจ้องมาที่ผมที่นิ่งเงียบอยู่อย่างนั้น

ชื่ออะไรน่ะเรา ปากผมเผลอถามชื่อเด็กคนนั้นไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ

ชะ..ชื่อ..ดงแฮฮะ

ลุกขึ้นมา ผมฉุดแขนเด็กคนนั้นให้ลุกขึ้นก่อนจะออกแรงฉุดตัวให้เดินตามผมมาทันที

คุณจะพาผมไปไหนฮะ

ถ้าอยากให้ฉันปล่อยพี่ของนายก็เดินตามมา

แต่คุณต้องไปห้ามก่อนสิฮะ...ปล่อยผมเดี๋ยวนี้น๊ะ เด็กคนนั้นออกแรงดิ้นไปมาอย่างแรง

อย่าดิ้น!

ไม่..ผมจะไปช่วยพี่

บอกว่าให้เดินตามมาดีๆไงเล่า!

ไม่..ปล่อยผมเดี๋ยวนี้..ผมจะไปชะ..

ผมประกบปากของผมเข้าไปที่ปากสีชมพูจอมโวยวายนั่นทันทีก่อนจะรั้งแขนนั้นไว้กับกำแพงแล้วเริ่มลุกล้ำเข้าไปชิมรสหวานภายในปากดื้อนั้น แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเด็กดื้อนั่นไม่ยอมเปิดปากดีๆจนผมต้องบีบแก้มแรงๆให้ยอมเปิดปากออกแต่ก็ไม่สำเร็จแถมแรงดิ้นยังเพิ่มมากขึ้น

เปิดปากออก ผมพูดเสียงเย็นก่อนจะจูบเข้าไปอีกครั้งที่ปากปิดสนิท

อ้าปาก ผมพูดก่อนจะออกแรงบีบข้อมือนั่นแรงยิ่งขึ้น

ฮึก..ฮึก เสียงสะอื้นเบาๆทำให้ผมหยุดจูบที่ริมฝีปากที่มีเลือดออกมาซิบๆนั้น

ร้องไห้หรอ ผมเชยคางเด็กคนนั้นขึ้นจนผมมองเห็นสีหน้าหวาดกลัวของเด็กคนนั้นได้ชัดเจน

อย่าร้องไห้สิ ผมเอามือปาดน้ำตาของเด็กคนนั้นออกก่อนจะจูบเบาๆไปที่ริมฝีปากที่มีเลือดไหลนั้นๆเบาๆลิ้นของผมเลียไปที่ริมฝีปากเพื่อล้างคราบเลือดที่ไหลออกมาก่อนผมจะกอดรัดร่างสั่นสะท้านนั้นไว้ในอ้อมแขน ปากเล็กๆนั้นเปิดออกรับสัมผัสของผมช้าๆก่อนจะหยอกล้อเล่นกับปลายลิ้นของผมเหมือนกับเด็กเล็กที่อ้อนอยากจะได้ขนมไปกิน

อืม..อ๊ะ เสียงครางดังขึ้นเบาๆขณะที่มือของผมนั้นลูบไล้อยู่ภายในเสื้อนักเรียนที่ถูกปลดกระดุมออก

พะ..พอเถอะฮะ..คุณ..ปะ..ปล่อยผะ..อ๊า

หึหึ ผมเอาหน้าซุกไปที่ต้นคอหอมๆของเด็กคนนั้นที่ชื่อดงแฮก่อนจะทิ้งร่องรอยสีกุหลาบเอาไว้ ร่างในอ้อมแขนผมสั่นสะท้านไปทั่งร่างแต่ก็ครางเสียงพร่าจนผมชักจะมันส์

ปล่อย..เถอะ..ฮะ

ปล่อยก็ได้

ขอบคุณฮะ..แฮ่ก..ช่วยปล่อยพี่ผมด้วยฮะ

ใครบอกว่าชั้นจะปล่อยนาย...ชั้นหมายถึงชั้นจะปล่อยพี่ของนาย

ขอบคุณฮะ

แต่ว่ามีข้อแลกเปลี่ยน

อะไรฮะ..ข้อแลกเปลี่ยนอะไร

มาเป็นทาสของฉัน 1 เดือน

ทาส..

ใช่..ทาส..ชั้นชื่อ..ลีฮยอกแจ..เจ้านายของนายไงหล่ะ